Leren verliezen

Het is nog donker als de wekker gaat. 6:00, zeggen de oplichtende cijfers mij. Buiten kwetteren de vogels al vrolijk, een stuk fitter dan ik me op dit moment voel. Maandagmorgen, waarom moet het zo vroeg? Ik trek de dekens nog even stevig om me heen. Net als ik weer lekker wegdoezel, schiet me te binnen: ik moet over een uur in de kerk zijn. En het is niet eens zondag…
Doorgaan met het lezen van “Leren verliezen”

Let op: bijwerkingen

Als je een doosje paracetamol koopt of van de arts medicijnen voorgeschreven krijgt, krijg je er meestal ook een heel boekwerk bij: de bijsluiter. Daarin kun je precies lezen hoe je het medicijn moet gebruiken, wat er eigenlijk in zit en welke bijwerkingen het kan hebben. En nu, in het laatste jaar van mijn studie theologie, denk ik: zo’n bijsluiter zou voor deze opleiding ook zo gek nog niet zijn.

Doorgaan met het lezen van “Let op: bijwerkingen”

Ready for take-off

Ruim een jaar geleden heb ik mijn vliegbrevet gehaald. Een belofte, een handtekening en een papiertje: klaar om te gaan. Maar net als met je rijbewijs begint het dan pas echt. Je moet meters gaan maken, in de praktijk aan de slag. Met alleen je theorieboekje kom je er niet. En van die lantarenpaal waar je achteruit tegenaan rijdt, leer je misschien nog wel het meeste. Doorgaan met het lezen van “Ready for take-off”

Column: de roze dominee-in-spé

Hier sta ik, ik kan niet anders – dat was het thema van de KRO-column wedstrijd waar ik dit jaar aan meedeed. Tijdens de live uitzending van Zin in Weekend mocht ik, samen met twee andere genomineerden, mijn column voorlezen. En wat ik niet verwachtte, gebeurde toch: ik kwam als winnaar uit de bus. Een fijne opsteker voor mijn ego, maar vooral mooi omdat de column zo met een breder publiek gedeeld werd. En dat gaat me aan het hart, want ik schreef over mijn ervaringen als lesbische dominee-in-spé.

Een parkeerplaats op een zonnige zondagmorgen. De oude kerktoren werpt een schaduw over het gazon. Ik heb de moed in mijn schoenen en mijn hart in m’n keel. Hier sta ik. Kan het niet anders?

Doorgaan met het lezen van “Column: de roze dominee-in-spé”

All the feels

Het is druk in de coupé waar ik instap. Ik vind nog net een plekje en plof neer. Even uitpuffen na een lange dag. Het is warm en om me heen wordt druk gepraat. Mijn overbuurman overlegt over de boodschappen terwijl mijn buurvrouw een zakelijk gesprek probeert af te handelen. Achter me rinkelt een telefoon en voor me klinkt een popliedje uit een speaker. Mijn ogen flitsen heen en weer. Geritsel. Een maaltijdsalade? Ergens ruik ik ook een frietje. Ik doe mijn ogen dicht en probeer me op mijn ademhaling te concentreren. Zoveel mensen, zoveel indrukken. Mag dat filter even aan, alsjeblieft?  Doorgaan met het lezen van “All the feels”